sms

Koszmarny dzień, koszmarny wieczór, koszmarna noc, koszmarny poranek i tak nieustannie. W mojej głowie jeden wielki mętlik - już nawet nie szukałam źródła problemów, już nawet nie próbowałam ich jakoś ponazywać. Z moich ust wydobywało się tylko: "Jezusie Synu Dawida, ulituj się nade mną".

Nagła myśl. Podczas lekcji. Szybko wysłałam prośbę. Zwykły sms. Do jednego z przyjaciół, którzy są mi bliscy, i jest to szczególna więź. Więź Jezusowa.  Taka szczera i wierna. "Odpowiedz!" mówiłam w myślach: "Odpowiedz". Spojrzałam na telefon. Nowa wiadomość:

"Dziecko Moje, Ja zawsze jestem z Tobą - mówi Pan..."

Chwilę potem usłyszałam wśród gwaru przerwy śniadaniowej pytanie: "Dlaczego pani płacze?"

Uśmiechnęłam się, ocierając ukradkiem wielkie łzy: "To po prostu ze szczęścia, słońce, ze szczęścia".

Dziękuję Ci Boże, że jesteś ze mną zawsze.

Dziękuję Ci, że walczysz o mnie.

Dziękuję Ci, że uczysz trwania, które staje się moim świadectwem wiary.

Dziękuję Ci, za tych, którzy znajdują radość w bezinteresownym dawaniu.

Dziękuję, że nazywasz mnie Swoim dzieckiem.

Dziękuję Ci za te dwie, ogromne łzy - dzięki nim, wiem, że nadal jestem.